Sebastian Church Kalwang

Kościół poświęcony patronowi dżumy św. Sebastianowi został zbudowany w 1495 roku i powiększony w 1778 roku. Szczególnie po najazdach tureckich w 1480 roku dżuma szerzyła się, a w całym kraju budowano kaplice ku czci patrona dżumy, w których św. Sebastian był błagany o pomoc w czasie zarazy. Także w Kalwang.

Gdy w 1766 roku wielka epidemia bydła zniszczyła stado w dolinach Liesin i Palten, a miejscowości Kammern, Mautern, Kalwang, Wald i Gaishorn w cudowny sposób się od tego uwolniły, kult Maryi wzrósł. Ludzie przypisywali tę cudowną pomoc wstawiennictwu Marii z Sebastianiberg.

Chętnie szukali też schronienia górnicy z kopalni miedzi w Krótkich i Długich Stawach u Marii. Świadczą o tym dwa przedstawienia w kościele: górnicy pod płaszczem św. Marii oraz św. Barbary.

Naprzeciwko kościoła Sebastianiego znajduje się kaplica z XVIII wieku, która pierwotnie służyła jako kaplica górnicza, ponieważ wówczas również górnicy z klasztoru Admont przychodzili na uroczystości świąteczne na Sebastianiberg.
Jesienią 1889 roku ta była kaplica bractwa górniczego została przekształcona. Zakupiono statuę Lourdes autorstwa Stufflera
z Gröden w Tyrolu, sama grota została wykonana z wapienia tufowego i ozdobiona pięknymi stalaktytami, a cała kaplica została całkowicie odnowiona. Również źródło, które wypływało z kaplicy, zostało na nowo ujęte.
Woda, która z niego wypływa, według wierzeń ludowych ma pewną moc leczniczą przy dolegliwościach oczu.

Popularność kościoła Sebastianiego nadal sięga daleko poza Kalwang.