St. Leonhardchurch

Algemeen:
De kerk, die zu zuiden van Murau op een steile helling is gebouwd, herinnert in vele details aan de legende van de Heilige Leonardus van Noblac. Of het nu het rondom het hele godshuis lopende kafgsims is, de grimassenhoofden aan de buitenkant van het koor, die door de band uit de kerk zijn verbannen, of de locatie van de kerk boven de kruising van de Noord-Zuid- en West-Oost handelsroutes.

Tijdelijke indeling:
Zowel de bouwstart als het stichtingsgrond en het bouwproces zijn in verschillende varianten overgeleverd. Bevestigde pelgrimstochten naar de "Leonhardikirche" zijn er uit het jaar 1439, in 1450 wordt de kerk genoemd in een aflaatbrief.

Bouw:
De St. Leonarduskerk is een laatgotische constructie met een lang koor en een aanbouw op het dak. Men vindt muurwerk van bruchsteen, netribbengewelven, steunberen en de orgelgalerij van gele zandsteen. Het grondplan is een tweeënhalve travee rechthoekige ruimte met een iets ingetrokken koor en 3/8 sluiting. Onder de ramen aan de buitenmuur loopt een meervoudig getrapt kafgsims om het gebouw. Bij het zuidportaal zijn krabbenversierde kielbogen met wapenschilden te vinden. Aan de westmuur was oorspronkelijk een vierdelig raam met tracering te zien, maar dit is waarschijnlijk in de 19e eeuw na stormschade dichtgemetseld.

Figuren:
Van de voormalige gotische altaren zijn er nog drie figuren aan het hoofdaltaar: Links de Heilige Joris als drakenbestrijders, daarnaast de Heilige Florian met waterkruik en rechts de Heilige Eustachius met wapenuitrusting en lans. De weergave in middeleeuwse wapenrusting is even opmerkelijk als de glimlachende gezichtsuitdrukking van de Heilige Joris. Twee figuren uit de St. Leonarduskerk bevinden zich in de Oude Galerie van het Landesmuseum Joanneum. Alle figuren zijn afkomstig uit de latere werkplaats in Villach en zijn rond 1520 gemaakt. Ze zijn gemaakt van lindehout of cederhout en zijn gekleurd.