Johnsbacher Naturnachterlebnis

In de burgerlijke schemering duiken we in het verhaal van Johnsbach als "Universiteit van het Bergbeklimmen", terwijl het licht langzaam vervaagt achter de toppen van de Reichenstein-groep. Johnsbach is niet alleen het mooiste einde van de wereld en een plek van herinnering, maar ook een van de laatste toevluchtsoorden voor de natuurlijke nacht. Het staat bekend als een van de donkerste plekken in Midden-Europa en maakt deel uit van de "darkskyreserve" in het hart van Oostenrijk. Op een heldere nacht kunnen we tot 6.000 sterren met het blote oog zien. Experts dachten bij de eerste metingen van fotonen dat de apparaten defect waren, omdat de waarden zo laag waren. We scherpen onze zintuigen, horen het ruisen van het water en voelen hoe de ogen beginnen te werken in de 'grijze zone'. Tijdens een korte wandeling praten we over de schaduwzijden van het licht en waarom Johnsbach zo donker is (lage bevolkingsdichtheid, kompositie). Kijkend naar boven zien we licht dat deels duizenden jaren onderweg naar ons is geweest, we kijken terug in het verleden en de Melkweg – onze kosmische thuis – lijkt binnen handbereik. Het dag-en-nachtritme (ook wel circadiaan ritme genoemd) is niet alleen belangrijk voor de flora en fauna, maar is ook essentieel voor onze gezondheid. We zien de nacht als een eigen leefgebied, verlaten deze plek als ‘bewakers van de duisternis’ en nemen een stukje van deze rust en kalmte mee terug in het dagelijks leven.